LEZINGEN / STUDIEBIJEENKOMSTEN

Aan de hand van dia's van schilderijen, mozaïeken, fresco's en natuurlijk iconen, behandelt de spreekster op 13 februari een aantal Oudtestamentische vrouwen: Ruth, Hanna, de moeder van de profeet Samuel (Samuel zou zowel Saul als David tot koning zalven), Bathseba en de psalmendichter David, die het van herdersjongen tot koning van Israël bracht, en de koningin van Scheba, die Salomo bezocht 'om hem met raadselen te verzoeken'. Op 19 maart komen de profeet Elias en de kleinere boeken van het Oude Testament aan de orde: Het Boek Judith (en Holofemes), Het Boek Esther (die door de koning der Meden en Perzen tot gemalin gekozen werd), Het Boek Job (op de mestvaalt), Het Boek Daniël (in de leeuwenkuil) en tenslotte Het Boek Jonas (in de walvis).
Heleen Pijl is kunsthistorica. Tijdens en na haar studie heeft zij zich gespecialiseerd in de iconenkunst. 

PLOTINUS EN KEIZER GALLIENUS

Het Neoplatonisme. In oktober '99 is een serie lezingen van start gegaan over het (Neo-)platonisme: oorsprong, ontwikkeling en fundamentele invloed op het christendom en daarmee de christelijke wereld en zijn cultuur. De deelnemers ontvangen bij elke bijeenkomst tekstgedeelten in vertaling, die ingeleid, gelezen en uitvoerig besproken worden. (Zie voor de volgende bijeenkomst in deze serie: 2 april.)
Zaterdag, 26 februari, aanvang 14.00 uur , een studiebijeenkomst op basis van passages uit Het Leven van Plotinus geschreven door de neoplatonist Porphyrius, ingeleid en begeleid door prof. dr. L. de Blois.  
Aandacht wordt besteed aan de 'gemeente' van gelijkgestemden die Plotinus in Rome na 244 om zich heen verzamelde, een gemeente met een mannen- en een vrouwenafdeling, en voorts aan de verering van Plato en in mindere mate van Plotinus als patroonheiligen of 'goeroes'. Een accent valt ook op de relaties die Plotinus en zijn volgelingen onderhielden met machthebbers, met name met de toenmalige keizer Gallienus (253-268) en diens vrouw Salonina, die Plotinus als een leraar in wijsheid vereerd zouden hebben. Plotinus slaagde er bijna in, met behulp van het keizerlijk paar een soort klooster avant-la-lettre te stichten in Campanië, dat Platonopolis zou hebben geheten als generaals de stichting niet zouden hebben verijdeld. Na de moord op Gallienus vertrokken Plotinus en een aantal prominente leerlingen uit Rome, waardoor de neoplatoonse kring daar op de achtergrond raakte. Plotinus stierf in 270 op Sicilië. Poiphyrius, zijn biograaf, bleef leven tot in de 4e eeuw en ontwikkelde zich tot een venijnig bestrijder van christendom en gnostiek. 
Prof. dr. L. De Blois is hoogleraar in de oude geschiedenis aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen.

Zondag 2 april, aanvang 14.00 uur:  een studiebijeenkomst onder leiding van dr. Jan Opsomer. De serie bijeenkomsten gewijd aan het (Neo-)platonisme voltrekt zich wat de vroegchristelijke tijd betreft in een soort zigzagbeweging: van uitgesproken niet-christelijk denken tot christelijk denken en vice versa. Op 2 april vormen de geschriften van de overtuigd niet-christelijke Griekse wijsgeer Proclus (ca. 412-485), die jarenlang de Academie van Athene leidde, het thema van onderzoek. Zijn systeem zou de grondslag gaan vonnen voor de leer van de zesde-eeuwse mystieke theoloog Pseudo-Dionysius Areopagita, die voor het christelijk denken zowel in het Oosten als in het Westen van grote invloed is geweest.  Jan Opsomer is als postdoctoraal onderzoeker verbonden aan het Hoger Instituut voor Wijsbegeerte te Leuven. Hij leidde de eerste bijeenkomst in Hemen gewijd aan het Neoplatonisme in oktober 1999. 

EAST AND WEST IN THE CRUSADER STATES, III: CULTURAL AND RELIGIOUS CROSSROADS

De acta van de eerste twee symposia zijn inmiddels uitgegeven door uitgeverij Peeters te Leuven in samenwerking met de A.A. Brediusstichting onder de titels East and West in the Crusader states: Context - Contacts Confrontations (Leuven, 1996) en East and West in the Crusader staties, II.- Cultural and Religious Crossroads (Leuven, 1999), in de serie Orientalia Lovaniensia Analecta.